Strzemię – strzemiona

Strzemię - strzemiona

Strzemię jest to uzupełniająca część rzędu końskiego, która wspomaga wsiadanie na konia (wsiadanie na konia odbywa się zawsze z jego lewej strony) oraz utrzymywanie się w siodle w czasie jazdy konno. Dzisiaj pałąki wykonywane są przeważnie ze stali nierdzewnej. Coraz częściej spotyka się jednak strzemiona wykonane ze szlachetniejszych materiałów jak aluminium a strzeiona aluminiowe odbijają rynek sprzętu jeździeckiego. Strzemiona zawieszane są na skórzanych pasach, tak zwanych puśliskach, po obu stronach siodła. Przypinane są do zamka, zazwyczaj bezpiecznego. Strzemiona na stopce wyposażone są zazwyczaj w gumowe wkładki przeciw poślizgowi butów lub też w nowocześniejszych strzemionach – stopka ze szlachetnych materiałów ma wyprfilowane ostre zakończenia – ostrosłupy.

Strzemiona zostały wynalezione i używane w czternastym wieku na pograniczu dzisiejszej Korei Północnej i Chin. Zostały one udoskonalone przez Alanów i szybko weszło do powszechnego użycia w jeździectwi. W Europie strzemię pojawiło się w szóstym wieku najpierw na terenach Cesarstwa Bizantyńskiego za sprawą migracji z głębi stępu Azji Awarów. Do Europy Zachodniej strzemię dotarło w okresie hegemonii państwa Franków na przełomie ósmego i dziewiątego wieku poprzez kontakty z Pieczyngami. W całej Europie łacińskiej strzemię upowszechniło się na przełomie dziesiątego i jedenastego wieku głównie za sprawą nowej techniki konnej walki Normanów osiadłych w północnej Francji. Upowszechnienie strzemion wraz z ewolucją siodeł (sztywne, wysokie łęki) spowodowało rozwój jazdy walczącej kopią, która w dwunastym wieku przekształciła się w rycerstwo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *